322 - عن ابن عبّاس أن النبي صلى اللّه عليه و آله و سلم بعث أبا بكر و أمره أن ينادي بهؤلاء الكلمات ، ثمّ أتبعه عليّا فدفع إليه كتاب رسول اللّه ، فبينا أبو بكر في الطريق إذ سمع رغاء ناقة رسول اللّه القصوى فخرج أبو بكر فزعا و ظنّ أنّه رسول اللّه ، فإذا هو عليّ فدفع إليه كتاب رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم فأمره على الموسم و أمر عليّا أن ينادي بهؤلاء الكلمات ، فانطلقا فحجّا فقام عليّ أيّام التشريق فنادى : ذمّة اللّه و رسوله بريئة من كلّ مشرك ، فسيحوا في الأرض أربعة أشهر ، و لا يحجنّ بعد العام مشرك و لا يطوفنّ بالبيت عريان ، و لا يدخل الجنّة إلّا مؤمن . فكان علي ينادي بها فاذا بحّ ، قام أبو هريرة فنادى بها . ابن عباس گفت : پيامبر ، ابو بكر را فرستاد تا آن كلمات را ندا دهد آنگاه على را به دنبال او فرستاد تا نامهء پيامبر را به او دهد ، در آن هنگام كه ابو بكر در راه بود صداى ناقهء پيامبر را از دور شنيد و با نگرانى بيرون شد و گمان كرد كه پيامبر است ولى او على بود كه نامهء پيامبر خدا را به او داد و در آن ابو بكر مأموريت يافته بود كه در موسم باشد و على مأموريت يافته بود اين كلمات را ندا دهد ، پس رفتند و حج به جاى آوردند و على در ايّام تشريق به پا خاست و ندا در داد كه ذمهء خدا و رسول او از هر مشركى بىزار است ، چهار ماه در زمين بگرديد و پس از اين سال هيچ مشركى حج نكند و هيچ كس در بيت عريان طواف نكند و جز مؤمن كسى وارد بهشت نخواهد شد . پس على اين كلمات را ندا مىداد و هر وقت خسته مىشد ابو هريره ندا مىداد . 323 - عن سعد ، قال : بعث رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم أبا بكر ببراءة ، فلمّا انتهى إلى ضجنان تبعه عليّ ، فلمّا سمع وقع ناقة رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم ظنّ أنّه رسول اللّه فخرج فإذا هو بعليّ ، فدفع إليه براءة فكان هو الذي ينادي بها . سعد گفت : پيامبر خدا ابو بكر را با سورهء برائت فرستاد پس چون به « ضجنان » رسيد على به او پيوست و چون ابو بكر صداى ناقهء پيامبر را شنيد گمان كرد كه پيامبر